full screen background image

En toen was het november

En toen was het november

En toen was het ineens november 2010. De maand waarin ik dertig word. De maand waarin ik voor het eerst alleen op reis ga. De maand waarin ik letterlijk naar de andere kant van de wereld vlieg om daar twee maanden lang alleen maar te doen waar ik zelf zin in heb.

Lonely Planet Australia

Nu de dag van mijn vertrek dichterbij komt, beginnen de reiskriebels regelmatig de kop op te steken. Over vier weken kan ik de Hollandse herfst gedag zeggen en gaan genieten van een Australische zomer.  Lekker op teenslippertjes rondslenteren over het strand in zomerkleding die de afgelopen maanden treurig in de kast is blijven hangen. Kerst op het strand, Oud & Nieuw in Sydney, de witte stranden van de Whitsunday’s. Eindelijk eens kangaroes in het wild zien, of dolfijnen en wie weet zelfs walvissen. En misschien blijf ik zelfs wel staan op een surfplank!

Spaarzame momenten van pure paniek steken echter ook de kop op. Waarom doe ik dit mezelf aan? Twee maanden zonder vrienden of familie, zo’n vijfduizend af te leggen kilometers in een onbekend land. Twee maanden leven uit een rugzak, elke paar dagen ergens anders zijn. Geen eigen plek, slapen in dorms met wildvreemden die in dezelfde ruimte liggen te ronken, of erger. Wat als ik het niet naar m’n zin heb? Hou ik het wel vol, twee maanden lang met mezelf en mijn eigen gedachten?

Geen idee. Maar ik steek m’n kop in het zand, duik weer in de Lonely Planet voor de must see’s en ga ervoor. Al is het alleen maar omdat ik geen annuleringsverzekering afgesloten heb.

Ook leuk om te lezen



Natasja (1980) was al vroeg een spraakwaterval. Houdt van kaas, tattoos, travel, vodka & tongvallen, maar niet van hobbies. Schrijft graag over gemaakte en te maken reizen, gegeten lekkernijen en ontdekte hotspots, boeken die ze leest, muziek die ze hoort en films die ze ziet. Dat doet ze onder meer op www.watzijzegt.com.