Tag #8: Tag van de Jonge Vrouw

“OMG, ze tagt me als jonge vrouw, yeah!” Dat was het eerste wat ik dacht toen Anne van Vierentwintig Lentes me in een van haar blog posts de Tag van de Jonge Vrouw toespeelde. Voor wie haar nog niet volgt, Anne heeft oktober op haar blog uitgeroepen tot Maand van de Jonge Vrouw en duikt daarbij in het doen & laten en de geschiedenis van… de jonge vrouw dus.

Tag van de Jonge Vrouw - Watzijzegt.comTag van de Jonge Vrouw

De vragen van Anne waren wel even anders dan de tags die ik eerder deze maand invulde. Ik had er dan ook een paar dagen en een paar wijntjes voor nodig voor ik besloot dat ik de tag zou invullen. De originele vragen vind je hier, mijn invulling ervan hieronder.

Opgroeien en zo

Of er dingen zijn die ik minder leuk vind aan opgroeien? Hell yes! Dat ik nogal opkeek tegen mijn dertigste mag duidelijk zijn. Om het te vieren, vloog ik drie weken na m’n verjaardag naar de andere kant van de wereld. Hoezo vluchtgedrag? Ik heb vooral moeite met het gevoel dat elk jaar steeds harder voorbij vliegt, terwijl ik voor mijn gevoel niet de dingen bereik die ik denk te moeten bereiken.

Gelukkig komt wijsheid wel degelijk met de jaren. Zo heb ik geleerd dat ik wel heel hard kan aanschoppen tegen dingen in mijn leven die ik niet goed genoeg vind… maar dat zoiets weinig zin heeft als ik geen idee heb wat dan wél goed genoeg is.

En als ik nu terugkijk op hoe ik was als tiener en jonge twintiger, dan zou ik niet direct weer terug willen naar die periode. Ik was behoorlijk onzeker, werd gepest in de brugklas en had een paar jaar nodig voor ik mijn draai had gevonden op de middelbare school.

Ik merk nu ik ouder word dat ik toch wat meer rust en vertrouwen in mezelf krijg. Hoewel ik stiekem toch weer een beetje op kijk tegen mijn aankomende verjaardag over drie weken… want wéér ouder en doelen en nou ja.

Successen & trots

Aspecten en successen waar ik trots op ben, pittige vraag. Ik ben namelijk niet zo snel trots op mezelf… iets met de lat (te) hoog leggen en vooral de niet gelukte dingen zien.

Maar als ik dan terug kijk op de afgelopen jaren, ben ik wel trots op mezelf. Trots dat ik mezelf steeds beter leer kennen. Trots dat ik ook mijn goede kanten probeer te zien en steeds vaker zie. Zie wanneer ik fout zit en daarop terug kom. En trots dat ik op mijn fucking dertigste eindelijk die lange soloreis durfde te maken.

Ultiem jeugdsentiment

Duitse rodelbanen, herten voeren en die kleine plastic dingetjes die we kregen bij onze kinderbordjes in restaurants.

Meer recent zijn 90’s Now, 3FM’s 90’s Request en alles wat verder nog met de 90’s te maken heeft: voor mij toch wel onder het ultieme jeugdsentiment. De nineties staan gelijk aan mijn tienerjaren. “Daar is Gabbertje“, Wipneus & Pim, Nirvana, Bush, Green Day, wijde broeken, paarse Dr. Martens… Ze hebben een goeie basis gelegd voor mijn latere ik.

Modegril galore

Ik was niet zo’n hip meisje dat meeliep met de laatste mode maar verschrikkelijk gênante foto’s kon ik zo gauw niet vinden. Hoewel, buiktruitjes zou ik nu toch echt niet meer aantrekken. Gelukkig kon ik het hebben geloof ik ;-)

Die voorliefde voor zwart/wit zat er wel al vroeg in. En die lange blonde haren zie ik ook zo niet meer zo snel gebeuren.

Buiktruitjes, wikkelrokken & onzichtbare maar echt paarse Dr. Martens in ’96/’97

Natasja Duitsland 1997 - Tag van de Jonge Vrouw - Watzijzegt.com
Natasja 1997 - Tag van de Jonge Vrouw - Watzijzegt.com

All black, twee zonnebrillen en haaientanden om m’n nek in 1998

Natasja 1998 - Tag van de Jonge Vrouw - Watzijzegt.com

Met ‘gooi je haar los’ haar en kleurrijke (ahum) jas in Londen, 1997

Natasja 11-1997 Londen - Watzijzegt.com

Blije dodo tijdens de schoolmusical in ’98/’99

Natasja 1999 - Tag van de Jonge Vrouw - Watzijzegt.com

Nog blijere dodo tijdens mijn diploma-uitreiking in 1999

Natasja diploma 1999 - Tag van de Jonge Vrouw - Watzijzegt.com

Over feminisme

Feminisme is een geen onderwerp om zo ‘even’ tussendoor  in een blog te bespreken. Hoewel ik enorm blij ben dat ‘wij vrouwen’ in Nederland tegenwoordig dezelfde rechten hebben als mannen, zijn we er nog lang niet.

Wereldwijd zijn er nog schokkend veel landen waar vrouwen als minderwaardig worden beschouwd, geen recht hebben op onderwijs, onderdrukt & misbruikt worden of wegens hun vrouw-zijn überhaupt geen leven hebben. En ook in Nederland zijn er nog duidelijk verschillen merkbaar tussen mannen en vrouwen.

Toch zie ik mezelf niet als feministe. Ik spring tenminste niet op de barricaden om te strijden voor een betere wereld voor vrouwen. Dat ik als tiener van mijn moeder fietsbanden leerde plakken, het merendeel van mijn meubilair zelf in elkaar heb gezet, heus wel een gat in het plafond kan boren om vervolgens zelf mijn lampen op te hangen én al jaren financieel op eigen benen sta, vind ik ook niet per se feministisch. Of misschien toch wel?

Zoals ik al schreef… een lastig onderwerp om in een of twee alinea’s te bespreken.

Gelijke behandeling

Ik zou liegen als ik zou zeggen nooit mijn charmes in de strijd gegooid te hebben om iets voor elkaar te krijgen, maar of die altijd hebben gewerkt? Vast niet. Die charmes gebruiken is ook niet alleen voorbehouden aan vrouwen. Daarnaast merk ik ook vaak genoeg dat ik als vrouw juist harder moet vechten om hetzelfde voor elkaar te krijgen.

“Weet je mam, …

… je weet wel. Hartjes en nog veel meer! X”

Voel je vrij deze tag over te nemen, noem je dan wel even de blog van Anne?

14 reacties

  1. Heel cool ingevuld. Je foto’s! Love them, buiktruitjes-jeugdsentiment. Ik durfde dat nooit, nog steeds spijt van. Je ziet echt dat de foto’s uit de jaren negentig komen hihi. Wat je zegt over feminisme, mee eens. Het is eigenlijk niet een onderwerp om zomaar even te bespreken. Er zit zo veel achter en omheen, ik ben er ook echt dagen mee bezig om uberhaupt een stukje met mijn mening uit mijn vingers te krijgen. De lat te hoog leggen, dat is een moeilijke eigenschap. Trots zijn op jezelf als jonge vrouw (jaja, wat mij betreft ben je dat nog helemaal, duh!) en wat je allemaal hebt bereikt is de moeite waard, mag best!

    1. Stiekem mis ik mijn Dr. Martens ook nog steeds! ;-) M’n foto’s vallen inderdaad wel mee, vooral een jong bekkie. Ik hield het bij paarse schoenen vroeger. En een wenkbrauwpiercing toen ik 22 was, maar daar heb ik maar weinig foto’s van. Bummer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*
*

%d bloggers liken dit: