Over mijn leven als chaoot

Mijn eettafel is een bonte verzameling van papieren, camera’s en opladers, mijn wasgoed ligt verspreid over drie kasten en nog meer wasmanden en als ik mijn sleutels niet in de voordeur steek zodra ik mijn huis binnen stap, ben ik ze geheid kwijt. En dat is slechts een fractie van mijn leven als chaoot. Welkom.

Over mijn leven als chaoot

“Hallo allemaal, ik ben Natasja en ik ben een chaoot.” En nu jullie allemaal in koor: “Hallo Natasja!”

Ik kan me eigenlijk niet herinneren of ik altijd als zo’n chaotische kluns was. Onhandig wel, maar dat chaotische lijkt vooral nu elk jaar erger te worden. Het valt me in elk geval steeds meer op.

Meestal is het vooral onhandig. Wanneer ik drie keer mijn huis rond ren omdat ik mijn telefoon niet kan vinden – om hem vervolgens in mijn achterzak te ontdekken. Of mijn favoriete oordopjes vlak voor vertrek kwijt ben, ondanks dat ik ze echt nét nog heb gebruikt en dan vervolgens anderhalf in de bus zit met een ander paar dat niet werkt. En ik kan je ook vertellen dat drie manden met voornamelijk zwarte kleding niet het meest handig is wanneer je nu net op zoek bent naar dat éne zwarte truitje om aan te trekken.

Vervelender wordt het al wanneer ik er dingen door misloop. Een toffe e-mail omdat mijn mailbox een bende was, of de bus mis, omdat ik weer eens iets kwijt was. En dat tergend trage kwartier dat ik op zondagmiddag met de support van mijn host aan het chatten was, omdat ik was vergeten mijn domein te betalen. Oops.

Ook mijn vrienden zijn niet altijd even enthousiast als ik weer eens te laat ben op een afspraak, ook al gaan ze er eigenlijk al niet eens meer vanuit dat ik op tijd ben.

Soms is het zelfs héél vervelend. Als ik constant met al die 10 dingen op mijn to do lijst bezig ben en er geen kan afstrepen, en daardoor het idee krijg dat ik mensen teleurstel, inclusief mezelf. Of door alle chaos op mijn werkplek nog meer chaos in m’n hoofd krijg en me daardoor helemaal niet meer kan focussen.

Lees ook: Er schuilt een hoarder in mij

Mijn huis opruimen is ook zo’n een eeuwigdurende strijd: zodra ik een stapel papier oppak om te sorteren, raak ik afgeleid door wat eronder ligt. Anderhalf uur later ben ik tien acties verder, maar is mijn huis nog steeds een chaotische bende. Pff.

Chaos is my middle name

Maar verder kan ik er meestal wel om lachen, net zoals de mensen het ‘typisch Natasja’ vinden als ik weer eens op het laatste moment aan kom rennen bij een afspraak, omdat ik verdwaalde tijdens mijn zoektocht naar een parkeerplaats. Of al tijdens mijn tweede afspraak met mijn personal trainer mijn sportschoenen vergeten blijk te zijn.

Ik grinnik tegenwoordig als ik mijn bril op mijn hoofd ontdek, terwijl ik net m’n hele bureau afspeurde en heb de hoop dat ik ooit als perfecte huisvrouw een spik en span huishouden zal runnen allang opgegeven.

De hoeveelheid eieren die ik inmiddels al heb laten droogkoken op het fornuis omdat ik alweer vergeten was dat ik een ei aan het koken was zodra ik de keuken uitliep, is daarnaast nog op één hand te tellen, dus dat valt eigenlijk reuze mee, toch?

Mijn leven als chaoot levert me in elk geval genoeg actie en anekdotes op. En dan ga ik nu even mijn penmuis zoeken… Iemand ‘m gezien?

23 reacties
  1. Jep, hier nog een. Maar ik zie mezelf wel als creatieve chaoot. En ik weet altijd waar ik in de chaos spullen heb laten liggen.

  2. Hahaha, ik ben ook ZO’N enorme chaoot :’) vooral hier in Nicaragua is het nog 10 keer zo erg, in NL ben ik wat geordender…

    1. Hm, zou dat met ons strakke leventje hier te maken hebben? Ik merk ook wel dat wanneer ik me eraan over geef en denk ‘Care!’, het nog tig keer erger is dan anders :’)

  3. hahaha dat klinkt allemaal heel erg bekend, je zou mijn werk op kantoor eens moeten zien na een week, gelukkig ruim ik hem altijd weer even op voor het weekend begint, maar anders is dat net zo een bende als op het plaatje ;) al dan niet erger!

  4. Op mijn werk kom ik zeer georganiseerd over, maar thuis ligt alles vol papieren (met name toetsen) en overleef ik écht niet zonder mijn to-do-lijstjes en lieve schoonmaakster.

  5. Oh wat is dit herkenbaar zeg… Ik ben ook zo’n enorme chaoot… En inderdaad, soms is dat best wel vervelend. Paspoorten die kwijt zijn net voordat ik op reis ga, hardloopkleding die nog niet gewassen is als ik wil gaan hardlopen, horloge dat niet opgeladen is, schoenen die ik kwijt ben, zelfs regelmatig dat ik mijn auto kwijt ben, sleutels die ik niet kan vinden… Moet ik nog doorgaan?

    Wel fijn dat ik niet de enige ben. Wel sorry voor jou ;-)!

  6. Soms voel ik me weleens schuldig over die onhandigheid. Maar ach, je leert er mee leven. Maar als het heilige moeten er eenmaal vanaf is, wordt die onhandigheid vanzelf normaal! En is dat prima te accepteren.
    (Zeer losjes gebaseerd op Dr. Phil.)

  7. Fijn dat ik niet de enige ben die soms zo is!
    Mijn bril moet ik op en vaste plek leggen maar als ik hem ‘s ochtends kwijt ben als ik die op wil zetten dan vindt ik het nooit ben zo kippig dus hoe vindt ik die dan…..

Reageren is niet mogelijk

Dit wil je wellicht ook lezen
Juli in beeld | 2020

Juli in beeld: welkom terug

Roerig maar rustig, zo waren de afgelopen maanden wel samen te vatten. Hoe fijn om er in juli juist weer eens op uit te gaan en dingen te doen en…

5 tekenen van een snapshot verslaving

Hallo, ik ben Natasja en ik ben snapshot verslaafd. En nu allemaal in koor: Hallo Natasja! Goed, verslaafd is wellicht een tikje overdreven maar als social media fanaat en blogger…