Hoezo, sporten is gezond?

Laten we vooropstellen, een echte sportieveling ben ik geloof ik nooit geweest. Ja, ik rende ooit met gemak een ‘rondje meer’ en vond de piepjestest tijdens de gymlessen altijd leuk. Maar vanaf mijn tienertijd was het wel een beetje gedaan met de sportieve uitbarstingen.

Ik heb van alles geprobeerd. Een blauwe maandag basketbal, tot ik een keer plat op m’n plaat ging en ik daarna tijdens een oefenpotje dankzij mijn toenmalige vriendje een bal tegen m’n kop kreeg ‘want zo leerde ik wel naar de bal te blijven kijken’. Je begrijpt, we waren geen match made in heaven.

Squashen vond ik verrassend leuk, lekker meppen tegen zo’n klein balletje en je rot rennen in een glazen hokje. Maar toen mijn squashpartner verhuisde, was het ook met het meppen gedaan.

Spinning, fitness, bootcamp… allemaal leuk maar niet in mijn systeem te krijgen.

Hardlopen is het enige dat ik met enige regelmaat probeer vol te houden. Probeer ja, want ik heb nogal de neiging om me in te schrijven voor een race, me met moeite over de finishlijn te slepen en daarna gewoon weer te stoppen met rennen.

 

Run to the Start

Dat moet anders en dus schreef ik me vorige week – nadat ik mijn inschrijving voor de 10 van Alphen had omgezet in de 5 – in voor de Marikenloop én het Run to the Start pakket dat erbij werd aangeboden. 12 weken lang hardlooptraining in mijn eigen woonplaats en gericht toewerken naar die zo felbegeerde 10k, veel beter zou het niet worden.

Dinsdagavond stond mijn eerste hardlooptraining op de agenda. Een tikje nerveus parkeerde ik mijn auto (ik moet ook weer niet teveel bewegen natuurlijk) bij de ingang van het sportpark, stapte uit en aaaaaau, #$@&$# schiet het nu in m’n rug?!?

Na wat gezucht en gesteun kan ik weer overeind staan en word vervolgens enthousiast begroet door een steeds groter wordende groep serieus kijkende en bont (lees: fluorescerend) geklede hardlopers. “Ha, jij bent die ene van Run to the Start toch?” Oei, die ene? “Kom op, wij gaan voorop, dan haalt niemand je in.” Euh…

Wat volgt, is anderhalf uur lang rennen, dribbelen, sprintjes trekken van lantaarnpaal tot lantaarnpaal en in duo’s en trio’s elkaar eruit rennen. Superleuk maar voor iemand met slechts twee hardlooptempo’s (joggen en wandelen) een pittige opgave en ik eindig steevast achteraan. Na een uur trek ik mijn sprintjes als een waggelende gans en na anderhalf uur ben ik blij dat de training erop zit. “Dit doen we niet elke week hoor. We rennen ook weleens 11 kilometer.” Elf (11!) kilometer? “Ja joh, dat red je makkelijk!”

Ik durf het te betwijfelen. Eenmaal thuis kan ik nog net mijn boxspring opklauteren. Om vervolgens tot één uur ’s nachts wakker te liggen, dat dan weer wel.

En de volgende dag? Dacht ik ‘s ochtends nog dat het wel meeviel qua spierpijn, tegen lunchtijd wandelde ik als een bejaarde dame met stijve knieën en beurse rug door kantoor. Om over opstaan uit mijn bureaustoel maar helemaal niet te spreken.

Sterker nog, ik heb sinds ik in december mijn huidige sport regime startte chronisch spierpijn en pijntjes her en der.

Hoezo, sporten is gezond?!

En dan probeer ik nu even uit m’n bed te rollen voor weer een nieuwe dag. Joe!

17 reacties
  1. Haha dat denk ik ook soms! Helemaal als ik na het hardlopen echt overal pijn heb. ;-) Maar het is wel supergoed dat je het doet en na 12 weken ben je trots op jezelf!

  2. Hahaha heerlijk geschreven! En ik ben het helemaal met je eens hoor, ik vind sporten heerlijk, maar gezond is het niet met alle klachten, pijntjes en spierpijn! Ook maar met mate doen dan. Ben wel benieuwd hoe je trainingen verder gaan bevallen, ik heb er voor de kwartmarathon (gewoon 10 kilometer dus haha) van Rotterdam voor gekozen om de trainingen niet te doen en ben benieuwd of ik spijt moet hebben haha

  3. Haha, herkenbaar. Maar het gaat elke keer beter. Al heb ik nog steeds haat aan knie heffen en hakken-billen. Ik strompel trouwens met je mee hoor…gisteren onderzoek gehad van m’n trainer mbt blessure aan m’n knie. Ik heb nu meer bilspierpijn dan dat ik billen heb volgens mij. Auw.

    Hoe vaak ga je?

  4. Haha, heerlijk stuk en zo herkenbaar!
    Ik ben in januari begonnen met crossfit, want voor mij is het all or nothing-principe op vanalles toepasbaar. En dat past er perfect bij, haha! Ik doe het nu 3x per week en er gaat geen dag voorbij dat ik geen spierpijn heb, maar I <3 it! Zometeen ga ik mijn eerste endurance training doen, met veel rennen, daarna piep ik waarschijnlijk wel anders… :p

    1. Oh wow, bikkel! Mij lijkt dat soort dingen altijd heel tof en vooral het idee dat ik er dan eindelijk een topfiguur van krijg maar ik vrees toch dat mijn lijf dat soort dingen voorlopig helemaal niet aan kan. Eerst dat hardlopen maar weer eens lekker onder (en niet in) de knie krijgen!

  5. Heel eerlijk verwoord en tegelijk de reden dat ik niet aan dat hardlopen begin (voorlopig) haha ;) Lekkere ex was dat zeg, dat je de volgende keer lekker een bal tegen zijn gezicht aan gooit :P Ik doe zelf aan tapdance (heel veel springen), yoga (rekken, strekken en spieren kweken) en stijldansen (gewoon lekker dansen). Ik vind het qua activiteiten nu wel voldoende, maar zodra de zon om de hoek kijkt krijg ik altijd weer zin om meer te gaan doen. Hmmm :)

    1. Lekker bezig! Tja, uiteindelijk is het natuurlijk vooral belangrijk dat je iets doet wat je leuk vindt. Ik vind hardlopen dus echt wel leuk, maar moet weer even inkomen geloof ik :’)

  6. Ik had ook zoveel en heel vaak gesport! Majorette, badminton, basketball het was altijd leuk.
    Nu loop ik heel veel en fietsen ook ;-)

    1. Goed bezig! Ik ben helaas niet zo’n fan van fietsen maar hopelijk krijg ik het hardlopen weer lekker onder de knie :)

  7. Haha, ik betwijfel het ook soms… ;) Maar ik vind het geweldig dat je het doet, dat je gewoon meegaat met deze groep! Ik heb het hardlopen na verschillende pogingen opgegeven, het wilde gewoon niet, ofzo. Nu pak ik liever mijn wielrenfiets. Ieder zijn ding.

    1. Dat kan natuurlijk ook! Ik vind fietsen dan weer helemaal niet leuk. Maar misschien kom ik er nu ook wel achter dat hardlopen mijn ding niet echt is, mijn lijf is het er in elk geval nog niet zo mee eens op het moment :’)

Reageren is niet mogelijk

Dit wil je wellicht ook lezen
Over minder moeten en meer zelfliefde - Natasja (door LauraVL / Perfect Portret)

Over minder moeten en meer zelfliefde

“Ja maar, ik moet toch op z’n minst…”, “Nee, ik kan niet want ik moet nog zoveel dingen doen.” Zomaar een paar willekeurige zinnen die geregeld door mijn hoofd schieten.…