The world according to me 66 over contrasten en (teveel) prikkels

Mijn persoonlijke terugblik op de afgelopen weken lees je zoals altijd in The world according to me. Wat hield me bezig de afgelopen tijd, wat viel me op, plus de leukste artikelen die ik schreef en tegenkwam. Wat me deze maand bezig hield?

The world according to me #66

Schreef ik drie weken geleden nog over een volle kalender, inmiddels zitten twee van de drie geplande trips er alweer op. Lapland bleek een droom en Londen is altijd goed! Al kan het contrast tussen deze twee bestemmingen niet groter zijn.

Van stille natuur naar drukke stad, voor het eerst merkte ik dat de overgang tussen deze twee een behoorlijke overload aan prikkels veroorzaakte.

Van stille natuur naar drukke stad

Als stadsvrouw die liever op de bank of aan een eettafel zit, ben ik niet zo veel te vinden in de natuur. Voor mij geen zondagse wandelingen over de hei of kilometerslange hikes door het bos. Niet dat ik daar niet van kan genieten hoor. Dat bewees mijn laatste avontuur in Fins Lapland wel weer.

Slapen in een Finse woning pal aan het water, met weinig anders om je heen dan dennenbomen, de geur van een koude nacht of een knisperend kampvuur. Een oorverdovende stilte, die je past mist als het ineens niét meer stil is.

Zoals thuis. Vrachtwagens van de supermarkt, waarvan de eerste elke ochtend om kwart voor 7 al langs mijn huis dendert. Uitgaanspubliek dat naar en van de stad fietst. Bouwherrie van nieuwbouw rondom mijn flat, buren die elk weekend aan het schuren, hameren of grasmaaien zijn… Echt stil is het eigenlijk nooit, om gillend gek van te worden soms.

Dit bericht bekijken op Instagram

Een bericht gedeeld door N A T A S J A – WAT ZIJ ZEGT (@natasjadb) op

Genieten van de stilte van de Finse bossen, waar je haast niets anders hoort dan het ruizen van de wind door de bomen, vogels. En okay, geweerschoten zodra het jachtseizoen weer is begonnen…

Eenmaal thuis was het dus echt weer even wennen aan al het geluid. En de aankomst in Londen nog veel meer: met honderden mensen tegelijk de trein uitstappen op St. Pancras International en vervolgens rechtstreeks de metro in… Ik ben niet claustrofobisch aangelegd, even slikken was het wel.

Dit bericht bekijken op Instagram

Een bericht gedeeld door N A T A S J A – WAT ZIJ ZEGT (@natasjadb) op

Gelukkig blijft Londen fotogeniek

Het werd alsnog een heerlijk weekend, drukte en herrie en alles. Toch wil ik thuis wel meer op zoek naar stilte. Of dat betekent dat ik toch meer wandelingen in het bos ga maken of vaker die noise cancelling koptelefoon die ik mezelf 2 jaar geleden cadeau deed op m’n hoofd ga zetten, weet ik nog niet.

Hoe zorg jij voor rust en stilte? Zoek je ergens de rust op of heb je andere manieren om zen te worden?

Lovely links

En verder? Deze maand staat vooral in het teken van Steptember: een jaarlijkse, internationale inzamelingsactie voor een goed doel. Dit jaar wordt geld ingezameld voor mensen met cerebrale parese. Het doel is elke dag 10.000 stappen te zetten, een flinke uitdaging voor iemand die normaal gesproken vooral achter een bureau en op de bank zit. De eerste week zit er inmiddels op en tot nu toe heb ik pas 1 dag de 10k niet gehaald… Een mooie uitdaging voor de komende weken (en je kunt me nog sponsoren)!

Wat heb jij de afgelopen tijd uitgespookt?

Weten wat ik tussen het bloggen door uitspook? Gluur mee en volg me op Instagram voor persoonlijke plaatjes en achter de schermen & on the road stories. Ook te volgen via @watzijzegtcom.

10 reacties

  1. Ik dacht altijd een echte stadsmens te zijn en hoewel ik me er nog steeds hartstikke thuis voel, neig ik steeds meer richting natuur. Misschien heeft het te maken met ouder worden ;-) Ik geef niet veel meer om stappen en zit liever in een gezellige ‘country pub’ aan een ‘Sunday roast’ en pintjes met vrienden op zondagmiddag. Ik kan me goed afsluiten voor de prikkels in Londen, maar merk wel vaak dat mijn oren inderdaad piepen als ik ’s avonds in bed lig na een dagje in het centrum. Voor mij dus nog wel de gemakken van de stad (vooral cultuur zoals musea en concerten), maar zoek wel steeds liever de rust in de natuur op. Jouw reisverslag naar Finland was echt superinspirerend! :-D

  2. haha ik zit achter het bureau dus voor mij is 900 stappen wanneer ik thuis kom al veel. Vanavond wezen hardlopen en fitnessen en dan zit ik gelukkig weer op de 7000 stappen! ik word morgen 26 jaar dus dat betekent cadeaus, verrassingen, taarten maken en mijn party houden s’avonds

  3. Ik ben een stadsmens, maar ik merk wel dat ik de laatste jaren de natuur meer begin te waarderen. Op vakantie probeer ik ook vaker voor een combinatie met natuur te gaan. De AH laadt en lost voor mijn deur en ik stoor me daar gelukkig niet aan. Ik word sneller wakker van luidruchtige vogels dan die vrachtwagens.

  4. Als ik al die Instagrams bekijk van bossen en stranden, denk ik: dat wil ik ook! Morgen lekker naar Noordwijk, of Hoek van Holland. Maar op zondag lig ik dan tot 11 uur op de bank. En dan is het al snel te laat. Of er is sport op tv. Of boodschappen. Ach, jij kan nakijken hoe weinig ik loop. Soms haal ik de 5000 fitbit stappen. Meestal niet 😁🤣

    1. Dito hier hoor. Als ik door de bossen loop, vind ik het heerlijk. Maar thuis plakt die bank elke keer weer harder. En die bureaustoel op kantoor. 10.000 stappen per dag is hier dus ook een uitdaging!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: